Het afgelopen weekend

Het afgelopen weekend :

Vrijdagavond: pizza-avond bij Nancy en Jeff. Alain kon echter niet mee omdat hij met collega's uit de UK een diner had en ze daarna een pintje gingen drinken. Ik ging dus alleen met Axelle... ook Tamzen was er met haar dochter. Het werd een leuke avond, de kinderen speelden samen en de mama's dronken hun glaske wijn... En uiteraard werd er heel veel gebabbeld en plannen gemaakt om samen eens op weekend te gaan naar Santa Barbara...

Zaterdag: een houten kop... Alain van al het mixen van verschillende drankjes, ik van net iets té veel wijn... maar gelukkig moest ik niets innemen en was het na een sterke kop koffie alweer voorbij. Tijdens de dag kwam mijn vriendin Gaby met haar kinderen zwemmen. Ik had ook Nancy beloofd op haar 2 kinderen te passen omdat zij naar een "open house" gingen kijken.
Tegen 7pm moest Axelle op een verjaardagsfeestje zijn bij een vriendinnetje van de klas. Ze nam haar slaapzak mee en bleef overnachten, samen met nog 7 andere meisjes. Haar nacht was uiteindelijk korter dan die van ons. Wij genoten van een avondje alleen thuis en keken naar de film "The departed"... héél goed gedaan, en vooral met goede acteurs (Jack Nicholson, Leonardo di Caprio, enz...).

Zondag: Axelle tegen 11am gaan ophalen en een kwartier later stond Angélique al aan onze deur om met haar te mogen spelen. Angélique is uiteindelijk gebleven tot 7.30pm... Ook Nancy's kinderen kwamen nog eens meespelen, want mama en papa moesten terug naar dat huis omdat het hen zo goed beviel en ze uiteindelijk hebben beslist dat ze het gaan kopen tegen de luttele prijs van 995.000 dollar! (geen grap hoor, huizen zijn hier zo duur)
Dinsdag gaat Nancy me eens meenemen naar dat huis, ik ga er zeker een fotootje van trekken, want een huis van zoveel geld, dat moeten jullie toch gezien hebben hé.

Alain die genoot op zijn eigen manier van zijn zondag, want hij ging met zijn collega's boot mee zeilen... Blijkbaar was de zee nogal ruw, want Alain zei me dat het niets voor mij zou zijn geweest. De golven waren zo hoog dat het net leek of er een muur van water op de boot afkwam (scary!). Inderdaad, niet zo direct wat ik als "fun" in gedachten heb.

Ondertussen is het weekend al voorbij en deze ochtend ben ik al naar de gym geweest met Gaby. De was zit al efkes in de droogkast... het appartement is al een beetje opgeruimd, zo is de week weer goed ingezet.

Een grappige opmerking

Bij het huiswaarts rijden na schooltijd, maakte Axelle een (wat mij betreft toch) grappige opmerking in de auto: "Mama" zo zei ze. "Jullie moeten als jullie met mij alleen zijn meer Dutch spreken."
Ik zei: "Ah ja, waarom?"
Wel zei ze: "Weet je dat ik zelfs niet meer weet hoe je bv het woord "Dutch" in het Nederlands zegt."
Toen ik haar dan erop attent maakte dat ze het net zelf had gezegd, hebben we samen eens hartelijk moeten lachen.
Ik heb haar dan ook nog op het hart gedrukt dat je je eigen moedertaal niet zo snel zal verleren als je ze regelmatig gebruikt.
Trouwens, wij praten altijd Nederlands als we met ons drietjes zijn en er geen Amerikanen in ons gezelschap zijn.

Dus vriendjes en vriendinnetjes van Axelle: Heb geen schrik! Axelle spreekt nog steeds een aardig mondje Nederlands. Weliswaar met af en toe een woordje Engels er tussen gegooid. Maar, zij zal jullie nog begrijpen en jullie haar als ze eind juni met jullie komt spelen!

Fietstochtje

Voor de eerste keer sinds we hier wonen, pakte ik deze ochtend de fiets van de haak en ging ik langs de Oceaan fietsen. We (Gaby en ik) reden richting Santa Monica en omdat het zo goed ging nog een heel stuk verder omhoog.
Er lag veel volk te zonnebaden op het strand, op Venice was er een gezellige drukte... ze waren er weer films aan het opnemen (zie blog van Ann) en hoewel er redelijk wat fietsers op het fietspad toerden, hadden we toch genoeg plaats om op ons tempo verder te bollen.
Amerikanen zijn nu niet meteen grote "fietshelden"... velen van hen wiebelen gevaarlijk heen en weer als ge hen ziet fietsen, oogt inderdaad komisch maar ik zou niet graag in botsing komen met zo'n fietser! Maar het viel dus goed mee... zo goed dat we dit wat meer op ons programma gaan zetten, toch alleszins tot zowel zij als ik van onze neusverkoudheid vanaf zijn (want dat blijft maar aanslepen!).
Halverwege stopten we en gingen voor een koffietje in een cafeetje vlakbij het strand, daarna volgde uiteraard de plaspauze en dan hup terug de fiets op en weer richting huiswaarts.
Thuisgekomen was het bijna lunchtijd en dus besloten we samen op ons terras te lunchen.
Nog een gezellige babbel en voor we het wisten was het hoog tijd om naar school onze kids te gaan oppikken.

En dan vragen ze zich in België af of ik me niet verveel!

Opnieuw naar de dermatoloog

Vandaag moest ik terug naar de dermatoloog. De dokterspraktijk had me namelijk laten weten dat, uit voorzichtigheid, een grotere perimeter moest worden weggenomen aan het vlekje dat ze vorige keer hadden verwijderd.
Niets ernstigs... goedaardig, maar wel kans op teruggroei als ze het niet zouden doen.
Uiteraard wilde ik geen draadjes in mijn rug tijdens onze trip naar Las Vegas, vandaar dat het tot vandaag was uitgesteld.
Net als vorige keer gebruikten ze terug zo'n speciaal toestelletje waarmee in één draaibeweging de hele vlek weg snel wordt genomen.
Binnen 2 weken mogen de draadjes eruit en dan kunnen we dit hoofdstuk eindelijk vergeten.

Ah ja... en het is niet voor de centen dat ze deze niet-verteerbare draadjes gebruiken maar wel voor medische redenen. Vorige keer maakte ik daarover een opmerking in mijn post. Maar toen ik dan 2 weken later de draadjes liet weghalen, moest ik helemaal niets betalen! Toch nog iets dat "gratis" is!

Vegas ... the artificial city

Voor ons kwam het inderdaad allemaal als erg "fake" over, vandaar de titel van deze post... Maar ik blijf erbij, je moet het wel eens gezien hebben, vooral als je hier in Californië woont! Dus, al bij al blij met de trip... maar wij houden wel meer van "echte" dingen, zoals een mooie stad bezoeken met prachtige architectuur, een natuurpark verkennen enz...

Onze trip startte al vroeg op de dag, want onze vlucht vertrok in LAX omstreeks 8u45. Gaby stond om 7u bij ons aan de deur en bracht ons naar terminal 1 waar US Airways vertrekt. Er stond een rij van zeker wel 60 mensen te wachten voor de security check. Gelukkig ging het allemaal nogal snel vooruit, zodat we toch nog ruim op tijd aan de gate waren.

Stipt op tijd vertrokken, kwamen we dus rond 10 al aan in Las Vegas. Normaal gezien mochten we pas om 15u op de kamer, maar de kamer was vrij en gekuist en dus konden we er direct intrekken. Het was warm, al bijna 30° rond die tijd, dus besloten we om rechtstreeks naar het zwembad te trekken. Rond 17u30 vonden we dat het hoog tijd werd om de strip te gaan afschuimen. We keken er de ogen uit ons hoofd... wat een supergrote hotels zeg!

We aten in een restaurantje met wel een erg toepasselijke naam: Mon ami Gabi (Gaby kon er erg om lachen toen ik het haar vertelde deze ochtend aan school). Dit restaurant is in hotel Paris gevestigd en heeft een mooi buitenterras dat uitzicht heeft op het waterballet van het Bellagio hotel aan de overkant van de straat. Zo hadden we twee vliegen in één klap: lekker eten én een prima uitkijkpost voor het waterballet.

Daarna wandelden we terug naar ons hotel, waar een lekker zacht bed op ons wachtte en Axelle erop stond dat ik alleen zou slapen. Haar redenering: "Ik heb al veel met mama geslapen als papa niet thuis was. Mama gaat bijna nooit weg, dus nu wil ik wel eens bij papa in het grote bed."

Voilà, en zo gebeurde het dat ik lekker veel plaats had in mijn Queenbed! Jééé...

De volgende ochtend moesten we terug vroeg uit ons bed. De wekker liep niet af en gelukkig werd ik om half 8 wakker. Normaal moesten we dan al een goede 20 minuten op zijn geweest. We moesten namelijk nog ontbijten en dan de bus halen om naar Hoover Dam te rijden. De bus (een Belgische bus!) kwam ons oppikken om 8u45... dat werd dus rushen! Maar, 't is gelukt! Weliswaar met de nodige stress (allé, bij mij dan toch, Alain die bleef weer lekker rustig uiteraard).

De tocht was de moeite waard, we kregen een rondleiding in de dam zelf, mochten de generatoren zien, kregen uitleg over hoe de dam gebouwd was, enz... Indrukwekkend groot! Blijkbaar voorziet deze dam ook oa Los Angeles hier in Californië van stroom en blijft er maar een klein deeltje van de opgewekte stroom in Nevada. Na het bezoek aan de dam reden we naar de Ethel Chocolate Factory. Dit bedrijf is een onderdeel van de Marsfabrieken. De pralientjes die Alain en Axelle hebben geproefd bleken niet slecht, maar ze tipten nog niet aan onze Belgische chocolade, zo werd mij in het oor gefluisterd!

Terug in het hotel, was het te laat om die dag nog naar het zwembad te gaan en gingen we direct de strip op. We aten er ergens Chinees (maar gene vette) en gingen naar de piratenshow kijken van het Treasure Island hotel. Leuk om zien, maar wel pijnlijk voor de benen en voeten. Om een goed plaatske te krijgen, moesten we al lang op voorhand aan de straat daar staan. Het hotel is ook al een eindje stappen van MGM waar wij verbleven. Axelle was dus stikkapot na afloop.

We dachten dat op te lossen door ergens buiten op een terraske met haar een frisdrankje te drinken, maar dat was gerekend buiten de wet van Nevada die stipuleert dat je er onder de 21 niet in een "bar" mag komen (zelfs niet als je met je ouders bent blijkbaar!). Zo werden we op enkele plaatsen geweigerd (erg kidfriendly hé!) en vonden we gelukkig toch het Harley Davidson Café waar we wel iets mochten drinken met haar.

Nu zullen jullie zeggen, waarom namen jullie niet de Deuce (bus die de strip op en af rijdt)... Wel, het was dit paasweekend blijkbaar ook één of ander autogebeuren (koers ofzo). De strip stond dus afgeladen vol auto's in beide richtingen (file dus!). Je stapte sneller de strip af dan dat je in de bus het kon afleggen... vandaar onze keuze om te stappen, want in de bus was je net een sardientje (we hebben het namelijk effe uitgeprobeerd en zijn na 2 haltes terug uitgestapt).

Zaterdag was onze laatste dag en moesten we al om 11u uitchecken. We gingen ontbijten in een heel tof restaurant in het MGM hotel: Rainforest restaurant. Dit restaurant was ingericht als een "jungle", met namaak luipaarden, olifanten enz... en om het half uur ofzo is er een "thunderstorm"... Erg leuk voor de kinderen. Daarna gingen we nog effe de strip op omdat Axelle graag naar de M&M-winkel ging en wij nog effe naar de Coca-Cola winkel.

Daarna vonden we het tijd om nog wat af te koelen in een zwembad van ons hotel dat een "wild river" moest voorstellen. Er zat dus inderdaad stroming op, zodat zwemmen een makkie was. Leuk en verfrissend en Axelle had er al snel een Canadees vriendinnetje met wie ze de hele tijd zich amuseerde.

Om 16u10 kwam de shuttlebus ons ophalen en uiteindelijk kwamen we rond iets voor 22u thuis aan. Thuisgekomen ging ik nog vlug door de post. Er zat een aangename verrassing in!

Alain was een tijdje geleden door zijn baas voorgedragen voor een "Excellence award". En ik mag best fier zijn op mijn ventje, want hij heeft hem gekregen! Er zat dus een mooie compensatie in traveller cheques in onze brievenbus... hadden we dus toch kunnen gokken! (geintje...)

Voilà, dat was het Vegasuitstapje in een notedop.

Hierna volgen nog enkele sfeerfoto's.... by day and by night... ongelooflijk dat lichtspel!