Hier moet ik toch absoluut over schrijven... Deze ochtend Axelle naar school gebracht en blijven "kletsen" aan de poort met Gaby (de Duitse mama waarmee ik samengewerkt heb op dinsdagochtend). Terwijl we daar zo stonden te kletsen, over vanalles en nog wat, voelde ik het: het begon zowaar te regenen... kleine miezerige druppeltjes (niets in vergelijking met de stevige regenbuien die we in België meemaken)...
Gaby, die hier al 18 jaar woont, zei: "Oh dit is zo zaaaaalllliiiiggggg!"
Blijkbaar snak je hier af en toe naar een beetje "nat" dat uit de lucht valt..., als je hier al een tijd woont. Wel, om eerlijk te zijn: IK HEB DAAR NOG GEEN BEHOEFTE AAN
Zou het kunnen dat ik al een beetje té verwend ben en het mooie weer als "vanzelfsprekend" begin te vinden? De temperatuur ligt nog goed, zo rond de 20°... maar toch... zo'n grijze lucht met miezerige regen: da's niks voor mij.
Het haalt mijn planning ook wat in de war, want ik wilde eigenlijk mijn baantjes gaan trekken in het zwembad. Maar dat zie ik nu niet zitten omdat de zon niet van de partij is om me op te drogen nadien.
Hetzelfde "bewolkt" weer hangt hier al sinds begin van de week en het duurt nog tot en met zaterdag volgens de weerberichten hier op mijn computer. Zondag krijgen we terug de volle zon in al haar glorie te zien, met de bijhorende "hogere" temperaturen.
Da's maar goed ook, want dan komen Kurt en Nele met hun dochter en zoon op bezoek. Zij wonen in Passadena en zijn hier 1 dag voor ons aangekomen (ook voor het werk van de man). Axelle kijkt er al naar uit om met hun kinderen te kunnen spelen (ongeveer dezelfde leeftijd) en bedoeling is dat ze zich wat kunnen uitleven in het zwembad hier.
Morgen krijgen jullie uiteraard een uitgebreid verslag over mijn eerste "belly dancing class"...
En misschien schrijf ik dan ook wel iets over Alain's eerste tennisavond met zijn collega Mohammed. Hij heeft zelfs een racket gekocht (want er een huren is duurder!), hoewel hij absoluut niet weet of hij dit leuk gaat vinden of niet. Daarover meer dus morgen...
Thursday, September 14, 2006
Tuesday, September 12, 2006
Vrijwilligersjobke op school
Vanochtend Axelle op school afgezet. Mr Bax was terug present en ik dacht: "Even vragen wanneer hij juist mijn hulp verwacht". Het antwoord: "Actually, today!".
Daarop was ik niet echt voorbereid, want ik dacht net vandaag mijn allereerste keer naar de fitness te gaan. Dat is er dus niet van gekomen. Ook mijn geplande "chat" met mijn "zusje Rosette" is er ook niet van gekomen... hoewel ik haar beloofd had rond 18u Belgische tijd online te komen. Sorry Rosetteke!
Wat ik dan wel aan het doen was?
Samen met een andere mama (van Duitse afkomst) hebben wij 60 maal de kaart van Californië getekend op houten plankjes. Ik weet nu dus HOE Californië eruit ziet, geloof me.
Daarmee waren we toch al gauw meer dan 1u30 zoet. Ook natuurlijk vanwege onze "babbel" ondertussen waren we niet altijd even efficiënt.
Toen dat gedaan was, zaten we nog maar halfweg het werk dat moest gedaan worden.
"The fun part still had to come: making dough!"
We moesten dus "deeg" maken waarmee de kinderen dan de bergen kunnen knutselen om op hun kaart van Californië te kleven...
Het recept was op basis van bloem, zout, water en babyolie... en dan maar kneden.
De kinderen waren moeilijk weg te slaan bij ons, de meester had dus alle moeite van de wereld om hun aandacht bij de wiskundeles te houden en ook de leraar "science" had het niet zo gemakkelijk deze keer. Die twee mama's daar buiten achter de klas bezig met hun deeg, dat was stukken interessanter!
Axelle vond het "reuze" dat haar mama kwam helpen natuurlijk... Dit is dus zeker voor herhaling vatbaar want ik heb de indruk dat ik enkele vliegen in 1 klap heb gehad:
Daarop was ik niet echt voorbereid, want ik dacht net vandaag mijn allereerste keer naar de fitness te gaan. Dat is er dus niet van gekomen. Ook mijn geplande "chat" met mijn "zusje Rosette" is er ook niet van gekomen... hoewel ik haar beloofd had rond 18u Belgische tijd online te komen. Sorry Rosetteke!
Wat ik dan wel aan het doen was?
Samen met een andere mama (van Duitse afkomst) hebben wij 60 maal de kaart van Californië getekend op houten plankjes. Ik weet nu dus HOE Californië eruit ziet, geloof me.
Daarmee waren we toch al gauw meer dan 1u30 zoet. Ook natuurlijk vanwege onze "babbel" ondertussen waren we niet altijd even efficiënt.
Toen dat gedaan was, zaten we nog maar halfweg het werk dat moest gedaan worden.
"The fun part still had to come: making dough!"
We moesten dus "deeg" maken waarmee de kinderen dan de bergen kunnen knutselen om op hun kaart van Californië te kleven...
Het recept was op basis van bloem, zout, water en babyolie... en dan maar kneden.
De kinderen waren moeilijk weg te slaan bij ons, de meester had dus alle moeite van de wereld om hun aandacht bij de wiskundeles te houden en ook de leraar "science" had het niet zo gemakkelijk deze keer. Die twee mama's daar buiten achter de klas bezig met hun deeg, dat was stukken interessanter!
Axelle vond het "reuze" dat haar mama kwam helpen natuurlijk... Dit is dus zeker voor herhaling vatbaar want ik heb de indruk dat ik enkele vliegen in 1 klap heb gehad:
- mijn dochter gelukkig gemaakt,
- de leraar geholpen en dus ook gelukkig gemaakt,
- kennis gemaakt met een leuke mama die ons al direct heeft gevraagd om in een weekend eens mee op trektocht te gaan
Zo zie je maar waar een ochtendje vrijwilligerswerk allemaal goed voor kan zijn.
Monday, September 11, 2006
Tweede schoolweek
Goedgemutst vertrok ze naar school, onze flinke dochter.
Haar gezichtje werd echter overschaduwd toen bleek dat haar leraar, Mr Bax, er vandaag onverwacht niet was.
Ik vroeg aan Erica, een van haar vriendinnen, of ze de mevrouw kende die Mr Bax moest vervangen. Haar antwoord was dat zij die vervangjuf niet aardig vond.
Ik dacht direct: "ai ai ai... dat beloofd niets goed voor vandaag".
Hoewel ik vanalles te doen had: alles opkuisen, boodschappen doen... bleef de hele ochtend die vervangjuf in mijn hoofd spelen.
Eigenlijk verwachtte ik me aan het ergste.
Groot was dus ook de opluchting toen ik een lachende en met de armen zwaaiende Axelle zag komen aanlopen.
De juf bleek zelfs erg lief (volgens Axelle), want ze had haar goed geholpen en ook tegen mij was deze dame erg beleefd en vriendelijk en gaf me uitleg over wat er vandaag geleerd was op school.
Op weg naar huis vroeg ik Axelle of ze de juf een beetje leuk had gevonden en ze zei me van wel. Toen ik haar dan zei dat Erica deze juf niet leuk vond, kon ze dat haast niet geloven...
Zo zie je maar!
Dit was dus een hele dag "ongerustheid" voor niets!
Ah ja... gisteren Belgen leren kennen en dan nog wel hier aan ons zwembad in Mariners Village.
Het betreft Greta, die al 18 jaar in Californië woont en die op bezoek was bij een goede vriendin van haar die hier dus in Mariners Village woont. Greta's zoon was er ook bij en ook zijn dochtertje Kylie. Kylie sprak spijtig genoeg geen Nederlands, maar dat belette de 2 meisjes niet om leuk met elkaar te spelen. Kaartjes werden uitgewisseld en ongetwijfeld komen er nog speelmomenten tussen die 2.
Greta heeft haar eigen schoonheidsproductenlijn gelanceerd en doet ook facials. Onder haar klanten oa Leonardo di Caprio.
'k Moet dus misschien ook maar dringend eens voor een "facialeke" gaan, kom ik misschien nog een of andere filmster tegen!
Wat de prijs betreft: no idea! Maar goedkoop zal het niet zijn vrees ik. Wat de producten zelf betreft, je kan ze via het internet kopen. Misschien moet ik er maar eens enkele uitproberen... dat valt nog binnen het budget.
Voor de liefhebbers: www.facesbygreta.com
Haar gezichtje werd echter overschaduwd toen bleek dat haar leraar, Mr Bax, er vandaag onverwacht niet was.
Ik vroeg aan Erica, een van haar vriendinnen, of ze de mevrouw kende die Mr Bax moest vervangen. Haar antwoord was dat zij die vervangjuf niet aardig vond.
Ik dacht direct: "ai ai ai... dat beloofd niets goed voor vandaag".
Hoewel ik vanalles te doen had: alles opkuisen, boodschappen doen... bleef de hele ochtend die vervangjuf in mijn hoofd spelen.
Eigenlijk verwachtte ik me aan het ergste.
Groot was dus ook de opluchting toen ik een lachende en met de armen zwaaiende Axelle zag komen aanlopen.
De juf bleek zelfs erg lief (volgens Axelle), want ze had haar goed geholpen en ook tegen mij was deze dame erg beleefd en vriendelijk en gaf me uitleg over wat er vandaag geleerd was op school.
Op weg naar huis vroeg ik Axelle of ze de juf een beetje leuk had gevonden en ze zei me van wel. Toen ik haar dan zei dat Erica deze juf niet leuk vond, kon ze dat haast niet geloven...
Zo zie je maar!
Dit was dus een hele dag "ongerustheid" voor niets!
Ah ja... gisteren Belgen leren kennen en dan nog wel hier aan ons zwembad in Mariners Village.
Het betreft Greta, die al 18 jaar in Californië woont en die op bezoek was bij een goede vriendin van haar die hier dus in Mariners Village woont. Greta's zoon was er ook bij en ook zijn dochtertje Kylie. Kylie sprak spijtig genoeg geen Nederlands, maar dat belette de 2 meisjes niet om leuk met elkaar te spelen. Kaartjes werden uitgewisseld en ongetwijfeld komen er nog speelmomenten tussen die 2.
Greta heeft haar eigen schoonheidsproductenlijn gelanceerd en doet ook facials. Onder haar klanten oa Leonardo di Caprio.
'k Moet dus misschien ook maar dringend eens voor een "facialeke" gaan, kom ik misschien nog een of andere filmster tegen!
Wat de prijs betreft: no idea! Maar goedkoop zal het niet zijn vrees ik. Wat de producten zelf betreft, je kan ze via het internet kopen. Misschien moet ik er maar eens enkele uitproberen... dat valt nog binnen het budget.
Voor de liefhebbers: www.facesbygreta.com
Saturday, September 09, 2006
Tijd voor ontspanning
Omdat ik nu alle dagen alleen thuis ben, vond ik het hoog tijd dat ik me wat in het sociale leven zou gaan storten...
Zo gezegd, zo gedaan... ik ben me dus vandaag gaan inschrijven voor een cursus "belly dancing fitness"... da's dus al buikdansend fitnessen!
Eerste les: nu vrijdag aanstaande om 9u00.
Ik zal dus nog tijd hebben voor 1 kopje koffie bij Starbucks nadat ik Axelle aan school heb afgezet en dan is het "hop naar de les".
Ik ga deze lessen volgen bij de mama van een vriendinnetje van Axelle die een Art School (www.tamzens.com) heeft voor kinderen en mama's waar je allerlei toffe dingen kan gaan doen. Het is maar een goede 5 minuten rijden van bij ons, dus dat valt heel goed mee.
Wanneer Axelle ook beter Engels zal kunnen, zal zij hoogstwaarschijnlijk ook wel 't een of 't ander daar gaan volgen... want er komen daar heel veel kindjes (en hun mama's) van Coeur d'Alene http://www.lausd.k12.ca.us/Coeur_D_Alene_EL/ (de school waar zij naar toe gaat).
Uiteraard krijgen jullie vanaf volgende week "verslag" over hoe het buikdansen me afgaat... kan bijna niet wachten tot het zover is.
En wie weet kunnen we zo nog wat kilootjes kwijt spelen?!
En wanneer Axelle het makkelijker begint te krijgen op school, ben ik ook van plan om terug avondschool te gaan volgen... maar dat is dus nog even geduld hebben.
Zo gezegd, zo gedaan... ik ben me dus vandaag gaan inschrijven voor een cursus "belly dancing fitness"... da's dus al buikdansend fitnessen!
Eerste les: nu vrijdag aanstaande om 9u00.
Ik zal dus nog tijd hebben voor 1 kopje koffie bij Starbucks nadat ik Axelle aan school heb afgezet en dan is het "hop naar de les".
Ik ga deze lessen volgen bij de mama van een vriendinnetje van Axelle die een Art School (www.tamzens.com) heeft voor kinderen en mama's waar je allerlei toffe dingen kan gaan doen. Het is maar een goede 5 minuten rijden van bij ons, dus dat valt heel goed mee.
Wanneer Axelle ook beter Engels zal kunnen, zal zij hoogstwaarschijnlijk ook wel 't een of 't ander daar gaan volgen... want er komen daar heel veel kindjes (en hun mama's) van Coeur d'Alene http://www.lausd.k12.ca.us/Coeur_D_Alene_EL/ (de school waar zij naar toe gaat).
Uiteraard krijgen jullie vanaf volgende week "verslag" over hoe het buikdansen me afgaat... kan bijna niet wachten tot het zover is.
En wie weet kunnen we zo nog wat kilootjes kwijt spelen?!
En wanneer Axelle het makkelijker begint te krijgen op school, ben ik ook van plan om terug avondschool te gaan volgen... maar dat is dus nog even geduld hebben.
Friday, September 08, 2006
Hulplijn Kristine
Vandaag lijkt mijn telefoon wel de "hulplijn"...
Om kwart voor 9, ik was net terug van school, kreeg ik een telefoontje van buurvrouw Nancy. Ze kon de nanny niet vastkrijgen en haar zoontje had een astma-aanval en was dus niet naar school kunnen vertrekken. Nancy moest zelf wel op tijd op kantoor zijn... dus werd "hulplijn Kristine" ingeschakeld: of ik effe kon komen oppassen tot de nanny zou opduiken.
Uiteraard help je je buren uit de nood... Michael, het jongetje in kwestie, is trouwens een heel braaf ventje (leeftijd: 1st grade).
Om kwart voor 11 kwam de nanny eraan gehold (totaal buiten adem) en werd ik dus afgelost.
Volgend telefoontje dat ik kreeg was er eentje uit Aartstelaar in België, van ons Chrisje (mijn tanteke). Dat was echt een plezier om eens iemand uit België aan de lijn te krijgen (toch weer eens iets anders dan chatten met de webcam).
Tijdens de chat met mijn mama en papa, wederom telefoon. Ditmaal was het terug prijs... Tamzen, Maia's mama, om me "a big favor" te vragen: of ik Maia mee van school naar huis kan brengen... Tuurlijk kan ik dat, Axelle zal trouwens erg blij zijn dat ze met Maia met de poly pockets kan spelen.
En zo heb ik mijn "goede daden" voor vandaag dan weer volbracht (tenzij er nog op mij beroep wordt gedaan natuurlijk voor ik vanavond in bed duik).
Dit is weer een extra stapje in het inburgeringsproces... Ik vind het fijn dat deze mama's hun kinderen aan mij toevertrouwen, hoewel wij hier nog niet zo lang wonen. Geloof me gerust: dit geeft een zéér goed gevoel!
Om kwart voor 9, ik was net terug van school, kreeg ik een telefoontje van buurvrouw Nancy. Ze kon de nanny niet vastkrijgen en haar zoontje had een astma-aanval en was dus niet naar school kunnen vertrekken. Nancy moest zelf wel op tijd op kantoor zijn... dus werd "hulplijn Kristine" ingeschakeld: of ik effe kon komen oppassen tot de nanny zou opduiken.
Uiteraard help je je buren uit de nood... Michael, het jongetje in kwestie, is trouwens een heel braaf ventje (leeftijd: 1st grade).
Om kwart voor 11 kwam de nanny eraan gehold (totaal buiten adem) en werd ik dus afgelost.
Volgend telefoontje dat ik kreeg was er eentje uit Aartstelaar in België, van ons Chrisje (mijn tanteke). Dat was echt een plezier om eens iemand uit België aan de lijn te krijgen (toch weer eens iets anders dan chatten met de webcam).
Tijdens de chat met mijn mama en papa, wederom telefoon. Ditmaal was het terug prijs... Tamzen, Maia's mama, om me "a big favor" te vragen: of ik Maia mee van school naar huis kan brengen... Tuurlijk kan ik dat, Axelle zal trouwens erg blij zijn dat ze met Maia met de poly pockets kan spelen.
En zo heb ik mijn "goede daden" voor vandaag dan weer volbracht (tenzij er nog op mij beroep wordt gedaan natuurlijk voor ik vanavond in bed duik).
Dit is weer een extra stapje in het inburgeringsproces... Ik vind het fijn dat deze mama's hun kinderen aan mij toevertrouwen, hoewel wij hier nog niet zo lang wonen. Geloof me gerust: dit geeft een zéér goed gevoel!
.jpg)