Antwoorden op vragenronde...

Om Kastelke en Marion's nieuwsgierigheid nog wat te voldoen, nog enkele antwoorden op gestelde vragen.
Alain is sinds vrijdagavond terug in Belgenland. Volgende keer vertrekken we dus met z'n allen. Alain moet niet meer heen en weer pendelen! Dat zou trouwens té vermoeiend zijn. En dat zou ook betekenen dat ik héél alleen moet inpakken en meubels demonteren en dat laatste zie ik nou echt niet zitten!

Axelle gaat in Amerika naar de 4th grade, want ze eindigt nu het derde leerjaar in België!
Ze volgt inderdaad al wat Engelse les (privé), elke woensdagnamiddag 1 uurtje bij een mevrouw in Mechelen.
We willen niet dat ze totaal hulpeloos is ginder. Gelukkig hebben we toch nog een dikke maand ginder om nog wat in de taal te komen hé. Hopelijk leert ze waar we wonen ook gauw kindjes kennen zodat de taal spontaan komt...
En dan ben ik er natuurlijk nog om haar te helpen bij eventuele problemen. Dat zal mijn hoofdtaak zijn ginder.

Wat dat terugkeren na 2 jaren betreft, staat er niet echt iets vast (aiai, dit gaan de ouders niet graag lezen). Maar het is wel de bedoeling dat we na 2 jaar terugkomen. Ik kan maximum nog 1 extra jaarte loopbaanonderbreking bijvragen, daarna is het verlof zonder wedde of ontslag.
Ik doe mijn werk erg graag, dus zou ik dat laatste toch wel willen vermijden.
2 jaar vakantie is al niet slecht hé! Trouwens ik denk dat ik mijn familie en vrienden té erg ga missen moest het langer duren.

Gisteren waren de toekomstige huurders, Wim en Manja, op bezoek met hun babydochtertje Eva. We hebben nog eens alle plaatsen van het huis bezocht en overal de attentiepuntjes benadrukt. Daarna hebben we gezellig gekeuveld in de tuin (in de schaduw weliswaar) en daar is wel 3x gezegd dat ze misschien niet meer weg gaan willen uit ons huis. Gelukkig voor ons zijn beide partijen contractgebonden en moeten ze het huis dus vrijmaken voor 16 juli 2008. (hihi)
Ook onze buren, Rosette en Monty, hebben kennisgemaakt met "hun nieuwe buren". Fijn was te zien dat het tussen hen klikte. Weer een zorg minder!

Axelle had gisteren een "dipje", ineens vond ze het naar Amerika gaan geen goed idee meer. Een uur later kon ze daarentegen niet meer wachten tot het vertrek! Ik vrees dat we deze "dipjes" nog enkele malen gaan meemaken, ook zeker wanneer de school opnieuw start. Want dan gaat het pas echt beginnen.

Ik ben er echter van overtuigd dat deze moeilijke start maar een tijdelijke beproeving van ons geduld zal zijn en dat ze na een tijdje zich echt wel ingeburgerd zal voelen in haar nieuwe school en nieuwe omgeving.

Ziezo, nu ga ik weer aan de slag want ik zit op kantoor en mijn middagpauze is om!

Wat meer info over ons gezin

Om Marion en Kastelke's nieuwsgierigheid te bevredigen, hier wat extra informatie over ons gezinnetje.
Wij zijn met ons drietjes: mijn man Alain, voor wiens werk we naar Los Angeles trekken, mijn dochter Axelle van 8,5 jaar, die uitkijkt naar het mooie weer in Los Angeles en ikzelf, momenteel nog werkzaam bij een groot Frans bedrijf (Suez) op de dienst Human Resources en dat nog tot en met 30 juni. Dan neem ik 2 jaar carrière-onderbreking en begint het "grote avontuur" voor ons gezin.
Voor Alain is dit een hartewens die uitkomt... hij droomt er namelijk al jaren (stil en hardop) van om in het buitenland te kunnen werken en wonen.
Wat Axelle betreft, hadden we een beetje schrik van de reactie, maar al bij al is dat héél goed meegevallen. Met Pasen zijn we 2 weekjes in Los Angeles geweest en ze vond het er reuze!
Wat wil je: vakantie, mooi weer, elke dag op restaurant... 't is misschien niet helemaal zoals het in de toekomst zal zijn (ik bedoel: restaurantbezoekjes zullen wel wat minder zijn en 't zal ook niet altijd vakantie zijn). Maar toch, de reacties waren zeer positief!
We zijn met Pasen haar school gaan uitkiezen en onze woonplaats en ze kijkt er eigenlijk wel echt naar uit om te verhuizen.
Deze ochtend heeft ze nog eens afgeteld op de kalender in onze keuken hoeveel nachten we nog in ons huis in België zullen slapen. Ik dacht dat het er nog 38 zijn. Dat zal dus best snel gaan...
Volgende week zondag komen onze huurders nog even langs om nog eens wat uitgebreider kennis te maken en dat vonden wij een zeer leuk initiatief van hen. Het toont ook dat ze voldoende belangstelling hebben voor ons huis, wat me enigszins geruststeld.
Alain is sinds vorige week in Los Angeles en slaapt nu al enkele nachten in ons appartementje ginder. Gisteren heeft hij via de webcam alle kamers aan me getoond en mijn handen "jeuken" om het helemaal te gaan inrichten.
En stel je voor, het was er al zo'n 30°C... da's wel wat anders dan de 15°C waar we het hier met moeten stellen.
Eens we ginder zijn, ga ik zeker en vast ook "fotootjes posten", eerst en vooral de fotootjes van ons afscheidsfeestje... dat nu al vastere vormen begint aan te nemen. Gelukkig kunnen de meeste mensen die we hebben uitgenodigd effectief ook komen. Hoe meer zielen, hoe meer vreugde!

Zo beste Kastelke en Marion, ik hoop dat ik jullie plezier heb gedaan met dit antwoordje op jullie vraagjes...???

Groetjes en tot binnenkort...

Afscheidsfeestjes

Druk, drukker, drukst...

We worden her en der uitgenodigd bij vrienden omdat ze ons nog eens willen bij hen hebben voor ons vertrek... maar spijtig genoeg komen we tijd te kort en moeten we mensen teleurstellen!

Daarom geven we dan ook een groots afscheidsfeest op 8 juli waarop we zo'n 80 mensen hebben uitgenodigd: familie, buren, vrienden... Tegelijkertijd wordt dat ook een beetje mijn verjaardagsfeest, want op 7 juli word ik alweer een jaartje ouder.

Axelle krijgt een heuse afscheidsfuif (want da's cool) een weekje voor wij de receptie organiseren.

Ondertussen zijn we ook nog werkjes aan het doen binnen en buiten het huis zodat het twee jaar zonder onze goede zorgen verder kan.

Konden we maar wat "tijd" kopen! Ik deed het direct. Maar ik vrees dat we het zullen moeten doen met de tijd die ons hier nog rest voor ons vertrek!

Verhuurd

En ja hoor, ons huisje is verhuurd aan een Nederlands koppel... eigenlijk dus ook een beetje "expats". Ze wonen momenteel in Breda, maar de man werkt in Leuven... vandaar.
Het was echt niet makkelijk kiezen want we hadden kandidaten zat.

Ondertussen kabbelt het leven hier verder, niet erg rustig want we zijn volop onze verhuis aan het voorbereiden...

Axelle gaat nog elke woensdagnamiddag naar de Engelse les, Alain zit tot over zijn oren in het werk en dat geldt ook voor mij...

Maar als ik dan denk aan het zonnetje dat binnenkort "non-stop" gaat schijnen, dan maakt dat héél dat druk gedoe van nu wel goed!

Visa

Gisteren was het zo ver: naar de Amerikaanse Ambassade op de Regentlaan in Brussel.
Het verkeer was druk - superdruk - wat ons een beetje deed stressen omdat we dachten dat we té laat op onze afspraak zouden zijn.
Maar neen, gelukkig mochten we niet direct binnen en moesten we zelfs op straat wachten tot het onze beurt was. Dan één per één door de deur, door de security en naar het loket.
Al bij al waren alle formaliteiten binnen het uur afgehandeld en mocht Alain vandaag onze paspoorten ophalen. "Efficiency"!
Weer een stapje dichter dus bij het vertrek, dat ondertussen geprogrammeerd is voor 12 juli (als we tenminste een vlucht kunnen boeken voor die dag).
Ziezo... dat was het voor vandaag...
See ya all