Afscheidsfeest van 8 juli en Aankomst in LA

Hello aan de andere kant van de Oceaan...
Eerst een woordje over dat afscheidsfeest van verleden zaterdag!
GRANDIOOS... da's het enige woord dat in mijn hoofd komt.
Ons vertrek heeft de vriendschapsbanden nog meer aangesterkt (zo voelen wij het toch aan).
In ieder geval : FIJN DAT JULLIE ER BIJ KONDEN ZIJN en HARTELIJK DANK VOOR DE LIEVE ATTENTIES...
Een aantal van die attenties hebben wij trouwens al in gebruik genomen: ceintuur van Sonja, kettinkje van Meter Nancy, armbandje en oorbelletjes van Tata Nadine en Peter Kris, kettinkjes en armbandjes van Freddy en Danièle, het prachtige boek van Peter en Inge... en de andere attenties wachten hun beurt af.
We kunnen jullie niet genoeg bedanken!
Maar een speciaal woordje van dank aan diegenen die zich SUPER hebben ingezet om liedjes in elkaar te steken voor ons - liedjes die trouwens ons hoofd nog niet zijn uitgeweest: "Van Elewijt tot in Los Angeles, van den E19 tot op de highway...."
Dankjewel beste Inge, Peter, Rosette, Monty, Mira, Grietje, Sabine en Luc... (ik vergeet toch niemand hoop ik).

De dag erna met een énorme kater opgestaan en toch moest het opkuisen verdergaan, aan hetzelfde moordende tempo, want dinsdagmiddag ten laatste wilde ik dat huis LEEG!
En... met hulp van wederom, ons Rosette, en ons mama en mijn schoonpa lukte het ons om deze deadline te halen.

Dinsdagnamiddag was het dan zover: Afscheid nemen... Héél moeilijk en de nodige traantjes zijn dan ook gevloeid. We hadden er namelijk bewust voor gekozen om die avond op hotel te gaan en niet meer bij één van de ouders te slapen om het afscheid wat minder zwaar te maken.

Toch waren er van die plezanterikken die op de luchthaven stonden: John, Emma en hun kindjes! Maar we appreciërden dit gebaar van vriendschap echt wel! Hoewel het bij mij dan weer toch bijna de waterlanders naar boven deed komen.

De vlucht was goed... maar lang natuurlijk. Gelukkig ging alles supervlotjes bij de douane en was het dan nog wachten op onze bagage. Voor al diegenen die komen: neem een goede hardboard valies, want ik geloof dat ze er nogal met smijten (ons chocoladeventje dat in het midden van de hardboard zat, ligt aan diggelen!) (maar zal daarom natuurlijk niet minder smaken)

We hebben ondertussen al geld opgedaan, wat dacht je in deze consumptiemaatschappij!
Hebben een mooi tuinstel gekocht zodat we tenminste kunnen zittend eten! Want de rest van ons interieur is "leeg" (met uitzondering van dozen en valiezen).
Bij Ikea hebben we ook al wat spulletjes gekocht, ook Axelle voor haar kamer... (met de gekregen centjes van de klasgenootjes).

Als ons nestje in orde is, maken we zeker wel eens een fotootje daarvan om hier te posten.

Foto's van het feestje post ik zeker nog later, maar ik moet ze nog downloaden op de pc, vandaar.

Ziezo beste mensen, afronden dan maar: hop naar weer een dag van boodschappen doen!
Weet je wat? Gisteren hebben we zelfs een mevrouw uit Mons tegengekomen in de supermarkt, een Amsterdamse mevrouw in het park waar we wonen... Nederlands en Frans hebben we dus al kunnen spreken!

Groetjes ginderachter en: MISS YOU ALL...

Een jaartje ouder

Vandaag een jaartje ouder geworden...
Niet echt gefeest, wel veel gewerkt (inpakken, verhuizen, weggooien, enz enz).
Tijdens de middag wel een "break" genomen om mijn verjaardag te vieren met mijn collega Véronique. Thanks for the pizza!

Daarna werd het rondrijden om onze receptietafeltjes op te gaan halen, nog wat dingen te verhuizen en stoeltjes bij tante Chris te gaan halen zodat zij die willen morgen kunnen zitten.

Eindelijk thuisgekomen nog enkele drankjes koel gelegd voor morgen en seffens naar bed.

Geen flesje kraken... té moe! En morgen hebben we energie nodig!

Slaapwel...

Laatste rechte lijn naar ons vertrek & HEUGLIJK NIEUWS

Er is een babytje geboren in de familie, een jongen: Casper. Het is het zoontje van mijn kozijn Geert.
PROFICIAT aan mama Véronique, papa Geert, grote zus Amber en natuurlijk ook aan de fiere OMA (tante Chris) en BOMPA (Paul).

En dan, ja... minder dan 1 week te gaan en ik voel me hoe langer hoe meer "stikkapot"...
De hele dag door loop ik van kamer naar kamer om hier iets in te pakken, daar wat weg te gooien... en hoop ik maar dat we tegen zaterdag zoveel mogelijk weg hebben voor ons feestje.
Er is natuurlijk al heel wat weg... maar vermits Alain nog werkt, gaat het minder goed vooruit dan ik zou willen. En eenieder die mij goed kent, weet dat geduld niet echt mijn ding is!

Eén positief feit is dat ik dus gewoon geen tijd heb om na te denken, om veel emoties te laten bovenkomen... die zullen dus in grote getale boven water (met het nodige tranenwater dus) komen tijdens ons afscheidsfeestje zaterdag.

Gisterennamiddag bij mijn mama gezeten en nog eens samen met haar de werking van de PC, het chatten, mailen enz doorgenomen. Dat hoort ook bij je verhuis naar Amerika voorbereiden, want MSN zal onze communicatie mogelijk maken.

Genoeg gepauzeerd... er terug tegenaan... en tot blogs!

Solden

En ik die dacht mijn valies nog eens zwaar te overbelasten... niets daarvan!
Het was ronduit triestig gesteld met de solden. Ik had van mijn collega's een aankoopcheque bij Mexx gekregen en de spullen die ik had uitgezocht (zomerspullen wel te verstaan) waren niet gesoldeerd! Maar ja, die cheque blijft niet eeuwig geldig, ik heb de rok dus toch gekocht maar niet de rest... en daarmee was de cheque op! BEDANKT COLLEGA'S VOOR DE MOOIE ROK WAARVAN IK ZEKER EEN FOTOOTJE ZAL DOORSTUREN.
Had natuurlijk niet het "waw"-gevoel dat je normaal hebt als je in de solden voor een goede prijs iets op de kop kunt tikken, maar ja...
Misschien vinden we nog wel iets in Amerika!

Axelle viert feest

Op 1 juli was het zover... Axelle's afscheidsfeestje.
Vriendinnetjes en vriendjes waren talrijk aanwezig om van onze poppemie afscheid te nemen. Het was warm, héél warm... en dus konden waterspelletjes niet uitblijven. Eerst was het bescheiden "flessen vullen", daarna was het onder de tuinslang gaan staan om af te koelen.






















Er werd gesnoept, héél veel gedronken (wat wil je met zo'n tropische temperaturen) en een ijsje kon er ook wel af.
Ik post ook wat fotootjes zodat jullie de sfeer mee kunnen opsnuiven.

Axelle bedankt alle kindjes voor hun aanwezigheid en natuurlijk ook voor de leuke cadeautjes waarvoor ze zeker een plaatsje gaat maken in haar koffers!

Vandaag was het dan ook nog het verjaardagsfeest van ons Moeke, mijn grootmoeder. Zij is 85 geworden. GEFELICITEERD. Het was een ideale gelegenheid om nog eens met iedereen bij te praten voor we de plas oversteken.

Volgende zaterdag is het weer feest!